เกลียดเด็ก...
ร้องเอาแต่ใจ ต้องได้อย่างที่ได้
ไม่ได้อย่างที่ต้องการก็ว่า ก็ร้องไห้ ก็วิ่งแจ้นไปฟ้องพ่อแม่
ตลกชะมัด เมื่อเราเป็นเด็ก...
ไม่เห็นเอาแต่ใจขนาดนี้เลย ไม่เคยด่าพ่อแม่ ไม่เคยงอแง ไม่เคยโกหก
เดี๋ยวนี้มันอะไร
เห็นเรานั่งเล่นคอมอยู่ ทำมาเป็นพูดว่า
"อยากเล่นคอม"
แหงล่ะ พอแม่ ได้ยินก็บอก "ให้น้องเล่นสิ่"
ทำไมล่ะ ก็เราเล่นอยู่ ก็เห็นอยู่ว่าเล่น ยังจะมาขอ ยังจะมาพูด
พอเราบอก ก็เล่นอยู่ ลงไปเล่นข้างล่างสิ่ ทำมาไม่พอใจ ปิดประตูแรงๆ
เป็นแค่เด็กนะ เด็ก...
สมัยก่อนมีเด็กอย่างนี้ด้วยเหรอไง
ท่องไว้..
เด็ก เด็ก เด็ก
ถ้าเป็นเด็กเรียบร้อย นั่งเงียบๆ ไม่พูดมาก ไม่น่ารำคาญยังโอเคอยู่หรอก
แต่นี่ ตรงข้ามทุกอย่าง
แล้วตอนนี้ล่ะเป็นไง วิ่งแจ้นไปฟ้องแม่
เหอะ !!
เกลียดจริงๆเลยเด็ก..
ทำไมแม่ต้องเข้าข้างเด็กเสมอ ทะเลาะกับแม่มากี่ครั้งแล้วเรื่องหลานน่ะ
ยอมให้มาหลายครั้งแล้ว ยอมจนตัวเองแทบไม่ได้เล่น
พอครั้งนี้ ก็บอกแล้ว แต่งฟิคอยุ่ ทำธุระอยู่ ยังจะเล่น
แม่ก้ยังบอกให้ลุกให้น้องเล่น
พอเราไม่ฟัง แม่ก็โกรธ หลานก็วิ่งแจ้นไปฟ้องแม่ตัวเอง
เออดี!!!
เอาเข้าไป จะไปฟ้องใครก็เชิง
แล้วอีกอย่าง เบื่อแล้วนะกับชีวิตแบบนี้
แทบจะไม่อยากกลับบ้านอยู่แล้ว
ไม่เคยเจอแบบนี้เหมือนกัน
รู้ว่าตัวเองบางครั้งก็ไร้เหตุผลแบบ แค่เด็กก็ยังยอมให้ไม่ได้
แต่เข้าใจมั๊ย เราเล่นอยู่ เราทำงานของเราอยู่ ก็เห็นๆอยู่ ทำไมต้องมาพูดว่าอยากเล่นด้วย
แม่ล่ะ แค่คอมข้างล่าง เดี๋ยวแม่ก็ต้องลงไปข้างล่างแล้ว
ทำไมยังต้องเรียกเราที่นั่งอยู่ข้างบนลงไปเปิดให้ล่ะ
บอกอีกว่า หลานอยากเล่นข้างบน
ข้างล่างข้างบนก็เล่นไปเหอะ เห็นมั๊ยล่ะว่าข้างบนเราเล่นอยู่
จะอะไรนักหนานะ!!!!!!!!
พอไม่ทำตามแม่ก็โกรธ
เบื่อ เบื่อแล้วนะ ไอ้การที่พอทำอะไรไม่เข้าตา พูดไม่เข้าหูก็โกรธน่ะ
มีแม่แบบนี้ด้วยเหรอ ????
แม่เป้นคนดีมากๆ เป็นคนที่เข้าใจเรา แต่บางครั้ง ก็ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย
ทำอะไรไม่เข้าหูเข้าตาหน่อย ก็ไม่พูดด้วย
อะไรอะไรอะไรอะไร
เราเบื่อ..
เบื่อมากๆ
เบื่อชีวิตตัวเอง
ปวดหัวชะมัด....